Wytyczne SCCM 2025

 Nowe wytyczne SCCM 2025 – jak lepiej opiekować się pacjentami na OIT 

Jest to skoncentrowana aktualizacja międzynarodowych zaleceń dotyczących ból, lęku, sedacji, agitacji, delirium, unieruchomienia i zaburzeń snu u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej terapii (ICU). 

Opracowane na podstawie najnowszych dowodów naukowych, mają poprawić jakość opieki i wyniki leczenia.

 1. Kompleksowe podejście do objawów pacjenta:

Wytyczne podkreślają, że objawy takie jak ból, lęk, agitacja, delirium i zaburzenia snu nie powinny być traktowane oddzielnie – wymagają zintegrowanego podejścia terapeutycznego i monitorowania

 Zarządzanie tymi problemami obejmuje zarówno leczenie farmakologiczne, jak i niemedyczne, a priorytetem jest regularna ocena i odpowiednia interwencja.

 2. Sedacja i lęk – nastawienie na jak najlżejszy poziom:

 Rekomenduje się utrzymanie jak najlżejszego poziomu sedacji, kiedy tylko jest to bezpieczne, zamiast głębokiego uspokojenia

 Codzienne przerwy w sedacji lub protokoły sedacji ukierunkowane na osiąganie określonego, lekkiego poziomu uspokojenia mogą poprawić przebieg leczenia

 Preferowane są non-benzodiazepinowe środki sedujące (np. propofol czy dexmedetomidyna) nad benzodiazepinami, kiedy to możliwe

 3. Delirium – ocena i zarządzanie:

Delirium jest częste u pacjentów na OIT i ma wpływ na długi pobyt oraz wyniki po wypisie.

Regularna ocena delirium powinna być standardem w opiece na oddziale używając walidowanych narzędzi

Rekomenduje się unikanie rutynowego stosowania haloperidolu lub atypowych neuroleptyków do zapobiegania delirium, ponieważ dowody na korzyść są słabe lub niewystarczające

Tam, gdzie delirium utrudnia odstawienie sedacji lub ekstubację, może być wskazane użycie dexmedetomidyny

 4. Mobilizacja i unieruchomienie:

Wczesna rehabilitacja i mobilizacja pacjentów na oddziale intensywnej terapii może zmniejszać ryzyko delirium i poprawiać odzyskiwanie funkcji

Priorytetem jest bezpieczna aktywność: podnoszenie, chodzenie lub ćwiczenia w łóżku zgodnie z możliwościami pacjenta.

 5. Sen – moduł opieki:

Zaburzenia snu u pacjentów na OIT są powszechne i mogą dawać objawy podobne do delirium.

 Strategie niefarmakologiczne (redukcja hałasu i światła, organizacja pielęgnacji tak, aby minimalizować nocne przerwy) są zalecane

 Nie ma wystarczających dowodów na skuteczność melatoniny, aromaterapii czy środków uspokajających w celu poprawy snu i ich rutynowe stosowanie nie jest rekomendowane

Co to oznacza w codziennej praktyce?

 Regularna ocena stanu pacjenta pod kątem bólu, sedacji i delirium.

 Lżejsza sedacja i codzienne przerwy w sedacji, gdy to możliwe.

 Rutynowe używanie narzędzi oceny delirium i unikanie rutynowych neuroleptyków.

 Mobilizacja wczesna i bezpieczna jako integralna część leczenia.

 Ochrona snu pacjenta poprzez redukcję hałasu i światła oraz planowanie opieki tak, by noc była jak najbardziej spokojna.

Źródło:

Lewis, Kimberley et al. “A Focused Update to the Clinical Practice Guidelines for the Prevention and Management of Pain, Anxiety, Agitation/Sedation, Delirium, Immobility, and Sleep Disruption in Adult Patients in the ICU.” Critical care medicine vol. 53,3 (2025): e711-e727. doi:10.1097/CCM.0000000000006574